Alle kampioenschappen zijn zo ongeveer wel gespeeld. Divisiekampioenen NDB zijn voor dit jaar vastgesteld na de play-offs. Bekerkampioen is gehuldigd. Daarvoor waren Nederlandse Selecties én Nederlandse Kampioenen al bekend. We zijn er nu zo ongeveer wel eventjes. De Zomercompetities en zomerrankings draaien op volle toeren, maar daar had ik vorige keer al het één en ander over gezegd. Laten we niet in herhaling vallen. Dat is ongezellig. En een prettige avond trouwens, want dan heb ik het ook.

Wat ook ongezellig is, is het feit dat er weer eens gevochten is tijdens de divisiekampioen schappen. Gelukkig was ik er zelf niet bij, heb het dus van horen zeggen, omdat ten tijde van dat "fraais" ik me in Hilversum bevond om aldaar Hilversum Alive te ondergaan. Mijn mening over darten en agressiviteit, al dan niet voortvloeiend uit drank(mis)gebruik moge duidelijk zijn. Uitbannen en nooit meer toelaten. Fanatiek ben ik zelf ook tot op het bot; als ik verlies ben ik een paar minuten niet aanspreekbaar en voel het onheil van de hele wereld over me afgeroepen, maar agressief? Nee. Als ik dronken ben, ben ik heel aanhankelijk en Langdradig, zeer aanwezig en luidruchtig, maar agressief? Nee. Hoewel ik mezelf dan altijd reuze gezellig vind, hoor ik weleens tegenstrijdige geluiden daaromtrent. Gelukkig weet ik me veelal omringd door lieden die dat met een korrel (lees vrachtwagen) zout willen nemen.

Het volgende was wél gezellig:
Ik ben op Open Engeland geweest. Wat mot je daar nou, hoor ik u denken.
Alles en niks, want behalve het feit, dat het een mooi uitje is en in mijn geval een deel familiehereniging, is het een leuk evenement om bij te zijn. Qua entourage zal ik het "traditioneel" noemen. De borden waar je op speelt, herkende ik nog van mijn eerste bezoek aan de British Open in januari 1991, evenals de banen, evenals de wedstrijdtafel en de colberts der officials.
Ik dreig wederom in herhaling te vallen...

Qua bezetting zonder twijfel één van de zwaarste toernooien ter wereld. Een groot deel van de wereldtop is aanwezig, maar ook nog een dikke 369 county spelers. Ik had het genoegen om in de eerste ronde singles tegen ene Mark Jones te mogen aantreden. Koekie, dacht ik. Hij waarschijnlijk ook, want welgeteld 46 darts later gaf ik heer Jones een hand en feliciteerde hem met zijn 3-0 winst. Niet zeuren, ik heb 3 keer op finish gestaan! Als excuus mocht gelden dat er in de zaal een temperatuur heerste van circa 53 graden Celsius. Airconditioning mag dan een Engels woord zijn, in Brean Sands was het nog niet doorgedrongen. Mijn (uiteraard) fraaie (maar bloedhete) shirt was binnen enkele minuten doorweekt van vers lichaamszweet. Diverse collega's hadden daar ook last van, zij het dat hun zweet minder vers was, dus naast bloedhitte ook nog verstorende zweet walmen. Voeg daar 339 sigaretten, 42 sigaren en 8 pijpen bij, plus de lucht van verschaald bier en vraag je dan terecht af wat je in vredesnaam aan het doen bent.
Inderdaad, je doet mee aan Open Engeland.

Je komt wél heel veel leuke mensen tegen. Sowieso was ons basisgezelschap al van hoog gehalte, maar kijk eens wie je allemaal tegen het, al dan niet fraaie, lijf loopt. Van Mieke tot Anastasia, van Jan tot Sue, maar ook van Tim tot Hans en van Arjan tot Vincent. Tino. Last but not least Mareno, die nog kan dansen ook! Die gozer is goed en wordt steeds beter. Hij haalt niet alleen de laatste 8 met het darten, maar ook de laatste 8 drankjes in de bar tijdens het traditionele Karaoke.
Ik heb trouwens gekoppeld met Roelie Bakker. Een tof mens.

Het leuke aan Open Engeland is het feit, dat er géén Vip-ruimtes of wat dan ook zijn. Je komt alles en iedereen tegen en alles en iedereen jou ook, dus tof. 's-Avonds barbecuen met Andy Fordham is net zo mogelijk als in de eerste ronde verliezen van (mijns inziens de nieuwe wereldkampioen) Mark Jones. Of bij de laatste 32 sneuvelen met Roelie Bakker tegen een Belgisch / Letse combinatie. Deze 2 wisten dat wij bij hen in de poule zaten en hebben alle wedstrijden van ons gevolgd. Dan zit je toch duidelijk in de piepzak, nietwaar? Nou ken ik John Snyers nog uit de Haagse competitie, waar we 2 jaar lang samen in een team speelden, maar Inita Bite moest toch het hare weten van "duo pennotti" zoals Ben Michels dat ludiek samenvatte. Kort gebroekt, fraai gekapt en goed gemutst gingen "Bakkie" en ik de strijd aan met de diverse kleurrijke koppels. Je zag ze denken: hoe zijn die twee vakantiegangers de vorige ronde doorgekomen? Nou, dat lieten wij dan vervolgens eventjes zien om na de zoveelste 0-3 in ons voordeel de mensen met een innemende glimlach de warme hand te schudden. We waren lekker bezig om dan uiteindelijk te verliezen. Maar ja, je accepteert je verlies als een man, geeft Inita nog even een gluiperige schop tegen haar linkerscheenbeen, stampt John vol vanuit de heup op zijn milt om vervolgens Karin Krappen en Martin Adams succes te wensen in hun volgende partij tegen John en Inita.
Want we blijven wel sportief en serieus, hè?

Ik wens u allen een fraaie zomer, veel plezier, leuke zomercompetitie avonden en succes op uw rankings. Doe uw best, maar hou het leuk. Heb uw naasten lief. Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet. Hoge bomen vangen nou éénmaal veel wind


Ron v.d. Berg.

Commentaar

Zoeken

3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."