Echter, aangezien dit niet over het HDO gaat, verplaatsen we ons even naar een klein tankstation bij Delft, waar het dreamteam van het Rijnmond Darts zich verzamelde. Ditmaal mochten we rekenen op de volgende goden en godinnen: Bij de heren hadden we Ger Verroen, Johnny Monte, Ruud Schriel, Hill van Dreumel, Marco van der Kant, Michel van der Linden, Richard Klein, Henri van Lenningh, Patrick van der Stel, en onze captain Ton de Pan, en bij de dames mochten we rekenen op Sien Sieses, Dushi Wouters, Ria de Pan, Daisy van Driel, en Cindy Nieuwenhuyzen. Rond half 12 stonden we met z'n allen verzameld, en nadat we ons even verbaasd hadden over Richard die ditmaal wel met z'n busje intact verscheen, gingen we op weg met de intentie ons zwaarste verlies dit seizoen (22 - 5) goed te maken.

Bij aankomst in het spelershonk van de D.I.D, de Buitenhof, werd al snel duidelijk dat er genoeg kans was om tijdens de te spelen partijen in te gooien. Maar liefst ruim 12 borden hingen er, en we maakten hier ook meteen gebruik van. Als eersten mochten aantreden Ger Verroen, Johnny Monte, en Sien Sieses. Ger begon zeer sterk aan zijn partij, maar verloor met 3-2 na 2-0 voor te zijn gekomen. Johnny werkte ongehoord hard voor een Antilliaan (echt waar) en won met 3-2, terwijl Sien het vertrouwen dat in haar geplaatst was ook niet onbeantwoord liet, en won met 3-1.

Hill, Ruud, en Dushi mochten de tweede ronde inluiden, waarbij Hill helaas 3-1 verloor, Ruud weer redelijk op weg was naar z'n oude niveau en met 3-0 won, terwijl ook Dushi na wat spanning op de dubbels wist te winnen met 3-0.

De derde ronde gaf echter al een goed idee van de dag in het algemeen. Ik mocht zelf aantreden, samen met dartgenoten Marco van der Kant en Ria de Pan. De partij van mijzelf mag gerust als "anti-darts" omschreven worden, waarbij zowel de punten als de dubbels gewoonweg rampzalig waren. Mijn tegenstander, Carlo Mesker, miste gelukkig alle dubbels nadat hij op voorsprong was gekomen in punten, waarbij ik (met absoluut alle geluk van de wereld) de partij in mijn voordeel besliste met 3-0, en mijn tegenstander zeer nederig bedankte voor de partij. Aan de andere kant had Marco ongeveer precies hetzelfde. Zijn tegenstander, Nick van Huet, miste ook zeer beslissende dubbels, waarna Marco het (uiteindelijk) wist te beslissen in zijn voordeel; 3-1. Ria had echter niet die meevaller, en de dubbel viel in het voordeel van de tegenstandster; 2-3.

Als laatste in de singles ronde mochten Richard Klein, Henri van Lenningh, en Daisy van Driel aantreden. Wederom ging het hier om wel of niet gemiste dubbels bij de heren. Waar Richard nipt met 3-2 verloor, won Henri nipt met 3-2 na verscheidene aanmoedigingen cq commando's van zijn teamgenoten. Daisy had geen zichtbare moeite met haar dubbels, en won met 3-1. Tussenstand na de singles; 8-4 in het voordeel van het RD. Een goed begin dus.

Hier werd even een korte pauze ingelast zodat iedereen even wat kon gaan eten, drinken, en op adem komen (of in sommige gevallen onze ogen even de kost geven wanneer de dames van het zaalvoetbalteam even langsliepen. Het gaf een onweerstaanbare trek in kippenpoten, of simpelweg een zin in kluiven). Het D.I.D honk liet zien een zeer goede gastheer te zijn, en verwende ons met Chili, rundergoulash, patat, macaroni, en salades. En we lieten het ons goed smaken.

Nadat eenieder klaagde over dat de broeken en shirtjes gekrompen waren in de was, en het zeer interessante gesprek over hete kruiden afgelopen was, konden we beginnen aan de koppelronde. Zoals helaas eerder voorgekomen is, staat een goed begin niet garant voor een goede afloop. Een koppel (Ruud/Ger) wist maar te winnen aan de kant van het RD, dankzij een 120 uitgooi van Ruud ("het was eigenlijk 122 maar goed"), en de rest...tsja. Johnny/Marco, Sien/Daisy verloren met 3-2, Michel/Patrick, Dushi/Cindy verloren met 3-1, en Richard en Henri verloren met 3-0.

Bij de mixed koppels ging het gelukkig iets beter, en Marco/Daisy wisten met 3-2 te winnen. Ik mocht samen gaan koppelen met Ria "kutje"de Pan, en na een partij die gerust omschreven mag worden als een martelgang wisten we een 2-0 achterstand om te buigen in een 3-2 overwinning. Uiterst vermoeid konden we echter toekijken hoe Patrick/Cindy verloren met 3-0, en Ruud/Sien helaas net met 3-2, na wederom enkele goede kansen op dubbels gemist te hebben. De extra herenkoppels gingen beiden naar het D.I.D, nadat Hill/Ger en Johnny/Richard beiden met 3-0 verloren. Tussenstand 11-13 in het voordeel van het D.I.D, met nog 3 teamrondes te gaan.

In de eerste teamronde mochten Johnny, Hill, Ger, en Henri aantreden. Helaas was het verhaal van de dubbels echter WEER een verhaal van waarheid, en deze partij werd verloren met 1-0. Bij de dames Cindy, Dushi, Ria, en Daisy kon hetzelfde worden vastgesteld, en de dames konden ook gaan zitten met een 1-0 verlies. In de laatste partij mochten Ruud, Marco, Patrick, en ikzelf aantreden. Na een slechte start aan onze kant en een goede start aan de kant van het D.I.D was al duidelijk dat dit een zware partij zou worden. Het D.I.D maakte echter een drietal slechte beurten achter elkaar waarna wij een drietal goede beurten maakten en het weer rechttrokken. Uiteindelijk stond het 83 bij het D.I.D en 72 voor het RD. Gelukkig kan ik zeggen dat ik de uitgooi voor de 72 niet heb gemist. D.I.D finishte met een mooie 17, 16, bullseye. Einduitslag 16-11, met een totale uitslag van 38-16.

Helaas had ik graag iets de schuld gegeven hiervan, maar die vlieger gaat niet op. De omstandigheden waren optimaal, de sportiviteit was aanwezig, en op een enkele niet-geheel belangrijke telfout na was er niets aan te merken, en dus konden we net op tijd naar huis gaan om te zien hoe de broer van Saddam H. het verkeer trachtte te regelen.

Rest mij nog de enige twee statistieken te vermelden; een 180 van Sien, en een 120 van Ruud (sorry Ruud, maar die staat toch echt op papier).

De volgende wedstrijd zal zijn op 27 Februari, in de Walrus. Tegenstander die dag zal zijn het D.B.Z.P uit de Zaanstreek.

-met dank aan de Buitenhof voor de gastvrijheid en het eten-

~Michel van der Linden~