| Marco Meijer: Een droom is uitgekomen | |
|
Afgelopen dinsdag hadden we de competitiewedstrijd tussen Cobra en Flakkee United. Jaap vroeg aan mij of dat ik een verhaal wou schrijven over mijn avontuur op Lakeside en hoe ik daar terecht gekomen ben!
Zoals iedereen weet doe ik al een tijdje mastercallen. Ruim 3 jaar geleden is dat begonnen in Eetcafé 'de Springert'te Ouddorp. Waar ik meestal de finale schreef, greep ik op een dag de microfoon om het een x te proberen. Dit beviel goed bij de organisatie van het FDF en vanaf dat moment callde ik de finales van de ranking! Ik kreeg leuke reacties en zodoende ben ik er een beetje mee verder gegaan.
Na en paar toernooitjes vroeg Wilko Kattestaart van de 8huizenranking of dat ik het eindtoernooi wou komen doen om wat extra sfeer aan de finale te brengen, zo gezegd zo gedaan. Dit beviel goed en de mensen zeiden dat ik daar verder mee moest gaan! Daar leerde ik Ria de Pan kennen, die kwam naar me toe na de finale met de vraag of dat ik een paar weken later een demonstratie met Gary Anderson en Gary Robson wou doen. Dat leek me geweldig om een x te mogen callen met zulke darters die ik normaal alleen op tv zag! Na een leuke avond in Hellevoetsluis gehad te hebben zei Robson tegen mij dat ik er verder mee moest gaan en met de boodschap als ik met de juiste mensen in contact zou komen dat ik ooit met hem op een internationaal podium zou staan.. Tijdje later, april van het volgende jaar ben ik begonnen met naar de grote toernooien te gaan. Het 'Open Antwerpen' was het eerste toernooi waar ik kwam, half in het toernooi (toen lag ik er allang uit) ben ik naar de toernooi-organisatie gestapt met de vraag of dat ik op het podium kon staan. Ik kwam in gesprek met Peter van Meel en die had via via wel wat gehoord over mij, maar hij kon me nog niet, dus ik moest nog wat geduld hebben. Het 'Didam International Open' was het volgende grote toernooi waar ik kwam en mocht ik voor het eerst mijn kunsten vertonen! Ik zou 1 kans krijgen bij de jeugdfinales en daarna zou ik horen of dat ik er verder mee mocht gaan. Het beviel goed dat ik daarna ook de damesfinale mocht doen! Ik was blij, want ik had voor het eerst op een groot toernooi op het podium gestaan! Toen was het 2010 en de 'Dutch Open' stond voor de deur, ik maakte voor het eerst dat toernooi mee als speler. Op zondag op de finale dag zag ik de podium-wedstrijden en wat wou ik daar graag staan als referee. Na een fantastisch weekend in Veldhoven ging ik voor het eerst naar de NDB-ranking. Na een partijtje gegooid te hebben ben ik naar de mensen van de NDB gegaan met de vraag of dat ik wat rankings mocht callen. Na wat contactgegevens uitgewisseld te hebben, kreeg ik een paar weken later het telefoontje dat ik het een keer mocht doen! Leuk om te doen en ik kreeg het er steeds drukker mee. 2010 was eigenlijk de uitgebreide versie van 2009. Ik mocht wat NDB's doen en de toernooi van de 'Dartstour of the Lowlands'. Na een leuk jaar gehad te hebben en veel nieuwe mensen leren kennen kreeg ik het bericht dat ik in februari 2011 voor het eerst op de 'Dutch Open' mocht staan! Dat was het doel wat ik bereikt had, waar ik een jaar geleden nog als toeschouwer in de zaal stond en met de hoop dat ik daar ooit nog zou staan was het een jaar later al zover! 2011 was nog maar net begonnen en ik mocht steeds meer toernooitjes doen, ook open toernooien en in Nederlands en België werd ik steeds meer gevraagd! Ik ging er in geloven dat ik 'het' misschien nog wel eens zou kunnen halen. Zoals Jaap Dijksman ooit voor mij op dartpromotie.nl heeft gezegd: 'Mijn droom is ooit mastercaller op een tv toernooi te worden'! Na een druk jaar was ik klaar voor mijn volgende stap, (tenminste wat ik zelf graag wou)! Na de 'Dutch Open' is de 'Zuiderduin Masters' de meest logische stap! Maar ik was nog steeds maar 22 dus ik had nog alle tijd van de wereld! Na de toernooien welke ik het hele jaar door deed, kreeg ik na de NDB in Driebergen het verlossende telefoontje van Gerard Elderenbosch dat ik op de 'Zuiderduin Masters' mocht staan! Fantastisch dat ik daar mocht staan, ik was zo blij dat ik die kans kreeg. Het hele weekend werd op RTV N-H uitgezonden dus dat ik als referee op tv was, was op dat moment gelukt! Wat een fantastisch weekend was dat, de beste spelers op het podium uit binnen- en buitenland! En samenwerken met de Engelse scheidsrechters Nick Rolls en Rab Butler en met de 'master of ceremonies' Martin Fitzmaurice was erg speciaal voor mij! In dat weekend waar ik mooie partijen kreeg en zelfs een stuk van de finale mocht doen was er nog maar 1 droom over: op naar Engeland!! In dat weekend had ik een gesprek met Fitzmaurice en die vertelde mij dat ik, als ik zo doorging met wat ik al deed' dat de kans aanwezig was dat ik binnen nu en 5 jaar misschien wel op 'Lakeside' zou mogen staan! Ik was al blij dat ik dat bericht kreeg, want de mogelijk was er. Dus ik dacht bij mezelf, nog een paar jaar hard doorwerken en dan misschien... Een week later stond het Gesloten Nederland op het programma. Ik hoefde pas eind van de middag de finales te doen, maar ik ben er altijd vanaf het begin om een beetje partijen te kijken en een praatje te maken met de mensen. In het begin van de middag kwam Gerard Elderenbosch (organisator van de 'Zuiderduin Masters') met de vraag of dat ik een paar minuutjes voor hem had. Geen probleem dus ik liep met hem mee. Toen vertelde hij mij het grote nieuws dat ik in januari naar Engeland mocht! 2 dagen na de 'Zuiderduin Masters' kreeg Gerard een telefoontje van Fitzmaurice met de vraag of het te regelen viel dat ik naar Engeland kwam. Ik was met stomheid geslagen, sta je daar in Nijkerk in een parkeergarage met Fitzmaurice aan de telefoon en die verteld dat dat ik naar Engeland mag komen.. Ik geloofde het gewoon niet. Ik had er echt echt geen woorden voor, ik moest alleen mijn mond nog houden tegen iedereen tot de dinsdag erna, want dan zou het op internet verschijnen dat er toch 9 Nederlanders naar 'Lakeside' gingen. Na de finales op 'Gesloten Nederland' gedaan te hebben ging ik met een fantastisch gevoel naar huis! Inmiddels had ik op mijn werk al geregeld dat ik vrij kreeg om naar Engeland te gaan. Op dinsdagmiddag kreeg ik eindelijk het verlossende telefoontje om het tegen iedereen te vertellen en ik werd overspoeld met reacties, mijn telefoon stond roodgloeiend, op mijn Facebook kreeg ik alleen maar berichtjes! Super dat zoveel mensen dan met je meeleven! Toen was het zover, donderdag voor 'Lakeside' ging ik 's avonds de boot op in Hoek van Holland richting Harrich. De volgende morgen kwam ik in Frimley Green aan samen met Gerard Elderenbosch en Ruud Willersen. Na een ontbijtje en weer kennisgemaakt te hebben met iedereen, kreeg ik een rondleiding door de zaal waar het allemaal zou gaan gebeuren. Ik kon het op dat moment nog steeds niet geloven dat ik zaterdagmiddag daar zou staan. Een droom die uitkwam. Na een slechte nacht qua slaap, want ik stierf haast van de zenuwen kreeg ik 's morgens te horen dat mijn eerste partij Tony O'shea - Steve West zou zijn. Na een paar uur relaxen (zover dat nog ging) was het moment dat eindelijk daar! Ik mocht op het podium staan! Na 3 sets was de eerste partij over en gelukkig ging het allemaal goed! Daar was ik erg blij mee en 's avond mocht in nog een keer! Ditmaal een dames partij. Zondag kreeg ik 2 super partijen. Eerst John Walton tegen Martin Atkins en in de avond de partij tussen Christian Kist en Jan Dekker, die laatste was erg speciaal, want voor het eerst stonden er 3 Nederlanders op het podium! Deze partij had ook het hoogste gem. en Kist won uiteindelijk in een fantastische partij, wat daarna met hem gebeurd is weet iedereen. Op maandag mocht ik de partij van Benito van de Pas - Alan Norris doen, in die partij maakte ik mijn eerste foutje. Gelukkig had het geen invloed op de partij en was het Norris die uiteindelijk de beslissende dubbel gooide. Ik zat er wel mee dat ik een foutje had gemaakt, maar iedereen zei tegen me, maak je niet druk. Dat kan iedereen gebeuren! Dinsdag waren de 2de rondes aan de beurt en kreeg ik de partij van Kist - de Vos. Handig voor hun allebei, stel dat er wat is in de partij, kan ik het gewoon in het Nederlands vertellen! Na een mooie partij stapte ik weer met een fijn gevoel het podium af. Ik kreeg in die week ook nog de partij tussen O'shea - Montgomery, wat hoog niveau was. Kist tegen Norris wat een hoog niveau was met veel 180's (19 in totaal)! En Norris miste op een haar na nog een 9-darter, dat had natuurlijk helemaal fantastisch geweest! Een dag later kreeg ik de klapper tot op dat moment: Kwarfinale tussen Martin Adams en Tony O'shea, ik voelde me vereerd dat ik die partij mocht doen. In die wedstrijd gebeurde alles, van eigen legs houden, tot breaks, hoge finishen zoals 161 en 170! De zaal die volledig uit zijn dag ging! Maar het was uiteindelijk O'shea die met fantastisch finishen de wedstrijd won! Tijd voor de halve finales. Omdat het best of 11 sets was en we waren met 4 referees besloten we om ze te splitten. Ik kreeg het eerste gedeelte van Ted Hankey en Kist! Na de eerste 5 sets stapte ik van het podium af en maakte Nick Rolls het klusje af! Na 2 fantastische partijen gezien te hebben was het tijd voor de zondag! De finale dag. Zoals elke morgen ging ik een paar min. voor 10 richting het ontbijt en hoorde ik van Fitmaurice het nieuws waar ik nooit op gerekend had. Ik mocht het laatste stuk van de finale doen! Ik voelde me zeer vereerd dat ik om mocht roepen wie de nieuwe wereldkampioen werd! Na een stand van 4-2 voor Kist gingen we de pauze in en mocht ik het afmaken! Snel werd het 6-2, dus het leek erop dat ik snel klaar was. O'shea vocht zich terug tot 6-5, maar in de laatste set maakte Kist het dan toch af! En om dan die magische woorden te roepen: 'Game, Shot and the 2012 Lakeside World Professional Darts Champion.. had ik een paar maanden daarvoor alleen nog maar van gedroomd! Dat was het dan, na een feestje gebouwd te hebben dat het een fantastische week 'Lakeside' was ging ik maandagmiddag weer richting de boot in Harrich. 's Avond ging ik de boot weer op en 's morgen vroeg kwam ik weer thuis! Het normale leven was weer begonnen! Om 13.00 mocht in gewoon weer na mijn werk. Ik wil bij deze iedereen bedanken die mij altijd gesteund hebben met het gene waar ik mee bezig was op dat moment. Zonder sommige van jullie had ik het namelijk nooit gered!
Ik zie jullie allemaal op de 'Dutch Open'!! Marco Meijer
Alleen geregistreerde gebruikers mogen commentaar plaatsen!
Powered by !JoomlaComment 3.26
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||






Afgelopen dinsdag hadden we de competitiewedstrijd tussen Cobra en Flakkee United. Jaap vroeg aan mij of dat ik een verhaal wou schrijven over mijn avontuur op Lakeside en hoe ik daar terecht gekomen ben!


